Estas gasgrenado! Ni estas atakataj!
Tenu ilin tie!
Vi, sur la planko!
Larmiga gaso!
Kial la prokrasto? Rapide, rompu tiu pordon!
Kie estas ŝi?
Tie ĉi estas!
Panjo, ŝi kaŝiĝas!
Rapide, kaptu ŝin!
Panjo, mi falos!
Tio estas... la ŝtono!
Rapide, apud ĉambren!
Estas la levŝtono!
He! La ŝtono...
LA KASTELO EN LA ĈIELO
Sro, du knelojn, bonvolu.
Ĉu laborante kromhoroj?
La negocoj fine povas rekreski denove.
Ĉu ankoraŭ laborante?
Jes
Kio estas?
Estas persono!
Pazu! Kion vi faras tie?
Kio pri la vespermanĝo?
Ĉefo!
Knabino el la ĉielo!
Ĉefo, knabino el la ĉielo...
He, la motoro forkonsumiĝis!
Ĉefo, knabino...
Fermu la valvon du!
Pasu, transdonu al mi la ŝtraŭbŝlosilon.
Mi ne povas iri! Faru vi!
Ne tenu atendante la popolojn sube.
Jes!
Trankviliĝu... Vi povas.
Jes.
Bremsu!
Kiel estis?
Ne tre bone, la arĝento ne konkretigas unu loke.
Elkavigi estas vana...
Ĉu ni ne devus elkavigi orienten?
Nur malnovaj ŝaktoj estas tie.
Ni nur devas refari, ĉu ne?
Jes... Denove...
Tio estas...
Estingu la kaldronon, ĉi nokte ne estos kromhoroj.
Pazu, ŝmiru tiun bruan motoron.
Ne utilas, Panjo.
Ni povas trovi nenion ene de la mallumo
Vi kredas ke ni bone serĉis, ĉu?
Ni havas nenion, ni provu morgaŭ.
Bone, kiel vi fartas?
¡Momenton! ¡Momenton!
Mi estas Pazu. Mi vivas ĉe tie ĉi.
Kiam mi finas la ludado, mi donas tion ĉi al ili.
Mi sentas min pli bone, poste ĉio vi ŝajnas home.
Ĝis momenteton, mi pensis ke vi estas anĝelo aŭ alia.
Dankon ĉar vi savis min.
Mi estas Ŝita.
Ŝita... estas bela nomo.
Mi estis surprizita per kiel vi falis el la ĉielo.
Ve... Mi ne pensis esti savota.
Poste ĉio, mi falis el aerobalono...
Ĉu vi ne rememoras tion?
Ĉu vi pruntus tion momente?
Ĉu tio ĉi?
Ĝi restas en mia familio tra generacioj.
Estas bela ŝtono...
Atendu.
Rigardu!
Pazu!
Ŝajnas kiel ne estis ĉar la ŝtono, ĉu jes?
Pazu
Pazu, rezistu...
Ĉu vi fartas bone?
Jes. Kaj vi?
Bone. Ĉu doloras?
Jes. Mia kapo je la pugno de la ĉefo.
Ho, jes... la poto jam estas varma.
Ni eniru kaj manĝu!
Vi povas lavi la vizaĝon tie.
- Ankaŭ estas tokoj. - Dankon
Ŝita!
Ŝita, ĉu vi jam pretas?
Estas foto mia patro kaptis el aerobalono.
Insulo ŝvebante en la ĉielo.
Ĉu ŝvebante en la ĉielo?
Jes. Kvankam oni diris ke ĝi estas legendo...
Mia patro rigardis ĝin!
Tio ĉi estas la foto kaptita de mia patro.
Swift skribis pri ĝi en "La vojaĝoj de Gulivero"
tio estis nur fabelo.
Mia patro desegnis tion ĉi el sia imago!
Neniu loĝas tie.
Supozeble estas multaj trezoroj.
Sed neniu kredas ĝin.
Mia patro mortiĝis en Sagi, serĉante de ĝi.
Sed, mia patro ne estis mensogulo.
Mi pruvos iam!
Mi malkovros ĝin.
Aŭto... strange!
Estas la piratoj.
Ili atakis la aerobalonon!
Ĉu ili venas ĉar vi?
Rapide, tra tie ĉi!
Bonan matenon!
He! Haltu!
Kio? Mi rapidiras!
Ĉu nova knabino venis tien ĉi?
La bebino Maĝe! Ŝi venis hieraŭ, al la domo de la Ĉefo.
Nur koincido!
Adiaŭ.
Ili malantaŭestas, trankviliĝu.
Luĉjo! Knabina vesto!
Kio? Ĉu alivestita? Diru al Panjo!
Mi ne vidis ŝin.
Ĉu bela knabino, malhela haro kaj tresoj?
Ĉefo! Ĉefo!
Aĝas tiel kiel li...
Frato! Estas Ŝi!
Ili estas piratoj! Ili postkuras tien ĉi al knabino.
Piratoj! Rigardu!
Sufiĉe.
Ni kaptos ŝin.
- Piratoj, ĉu jes? - Dora klano!
Lasu nin. Nur malriĉaj personoj estas tie ĉi.
Srino Okami!
Eskapi malantaŭen!
Mi ankaŭ luktos!
Ili havas armojn.
Sed...
Estu bona knabo. Protektu ŝin.
Ĉiel, ni kaptos ŝin.
Vi pensas vin esti viro, ĉu ne? Tiam ni perpugne solvos tion ĉi.
Bone!
Kuraĝe, fraĉjo!
Instruu lin, Dafi!
Nekredebla...
Kaj kiu alkrudos la ĉemizon?
Frato, ne submetiĝu!
Nu! Nu!
Ĉu ili pensas trompi min? Sekvu ilin!
Jes.
Eniru!
Ni iru!
Pazu, ĉu libertago?
Oni sekvas nin.
- Estas la Dora klano... - Ĉu piratoj?
Alportu nin al la plej proksima vilaĝo kaj ni iros al la polico.
Bone. Helpu je la fajro!
Panjo!
Stultaj filoj, rapidiĝu kaj eniru!
Kio...? Sed la knabino estras tra tie.
Ŝi eskapis malantaŭporde.
Ni iru!
Atendu!
Pazu, oni atingas nin!
Ĉu ni ne povas pli rapidiri?
Tio ĉi estas antikvaĵo.
Ni interŝanĝu lokojn.
Panjo, mi falas!
Pli vaporo... ili atingas nin!
Rapide!
Ŝita, venu!
Helpu min kun la fajro!
Ne cedu!
Antaŭen! Iru antaŭen!
Atendu!
Ili ne eskapos.
Kion vi faras... demetu tiojn aĵojn el la vojo!
Nun... pli rapido.
- Mi faros. - Ni faros kune kun.
Atendu!
Estas ili, Panjo... Kion ni faros?
Mi ankoraŭ ne cedos! Moviĝu!
Ni estas blokataj. Estas la armeo.
Hej, bonvolu helpi tiujn ĉi knabojn.
Ili estas persekutataj per piratoj.
Ŝita
Adiaŭ!
Atendu!
Ŝita
Haltu! Haltu! Aŭ mi ekpafos!
Estas blendita tanko!
Ne gravas al mi! Ataku!
Ŝita, kio okazas?
Ne demandu!
Ili falos!
Silentu, rigardu atente!
Ni ŝvebas!
Ĉu vi vidis tion? La povo de la ŝtono!
Vere estis la ŝtono! Fabla!
Bonestas. Ni iros ĝis la fundon.
Fabla! Mi volas ĝin...
Ekpafu!
Bonege! Ĝi estos mia!
Ĝi ekaperas.
Atendu momenteton!
Same okazis kiam vi milde falis el la ĉielo, Ŝita.
La eniro ŝajnas tre malgrandan...
Mi esperas nenion malbonan okazu al via Ĉefo aŭ al la lokomotivestro...
Bonestas. La ministoj estas krudaj.
Ni iru.
Ekde longe, la montoj...
estis traboritaj per ŝoveliloj, tie ĉi.
Mi trefeliĉas, mi malsategas.
Restas pomon kaj du bombonojn por poste.
Via valizo estas magia.
Havas ĉion.
Gondoa...?
Ĝuste centre de la nordaj montoj, ĉu ne?
Jes... Miaj gepatroj mortiĝis
kaj lasis la domon kaj la bienon al mi.
Mi sola administris ilin...
Ĉu vi estis forkaptita per tiuj viroj kun nigraj okulvitroj?
Ĉu tiujn kiujn ni vidis?
Kiuj ili povus esti... Kun tia armeo...
Ambaŭ, Dora kaj la nigraj okulvitruloj volas ekhavi la ŝtonon...
Mi ne sciis ke la ŝtono havis tiom da mistera povo.
Ekde longe.
Mia patrino donis al mi kiam ŝi mortiĝis
kaj rimarkis ke mi neniam donu aŭ montru ĝin al fremduloj.
Ni ambaŭ estas orfaj.
Mi pardonpetas ĉar mi enmiksis vin en miaj problemoj, Pazu.
Ne zorgu vin. Kiam vi falis el la ĉielo, mia koro ekbatis tre forte.
Mi sciis ke estis la komenco de io.
Petoluloj... Estas petoluloj...
Pomavĉjo!
Bonestas. Li estas bonulo.
Pomavĉjo, ni perdiĝis!
Tiu ĉi petolulo ŝajnas al Pazu...
Kaj ankaŭ petolulino, mi vidas.
Piratoj persekutas nin... Kaj armeo ankaŭ.
Vi estas kuraĝulo...
- Bone, mi helpos vin. - Dankon.
Avĉjo, ĉu vi ĉiam estas tie ĉi sube?
Neebla!
Ekde hieraŭ nokte, la ŝtonoj mistere skuis...
Mi esperas ke ili trankviliĝu frue.
Ĉu la ŝtonoj bruas?
La ŝtonetoj havas voĉetojn...
Fabla.
Pazu, tie.
Sed, se ili estis nur ŝtonoj.
Belega.
Nun, rigardu tion ĉi.
Ĝi estingis.
Vejnoj de levŝtonoj estas en la ŝtonoj de tie ĉi.
Ĉu levi ŝtono?
Ĝi okazas kiam la levŝtono ektuŝas la aeron.
Ĝi malfortiĝas fariĝante en ŝtono.
Ĝi ekbrilas.
Mi estas surprizita!
Tiu estas pura levkristalo...
mi ekkomprenas nun...
Ne strange ke la ŝtonoj skuas!
Grandioza povo estas en tio ĉi ŝtono.
Nur la popolo de Laputa havis la povon...
por fari tion.
La popolo de Laputa...
Kiam ĝi ĉiele ŝvebis sur la Insulo Dekaj...
Vere estis Laputa.
Ĝi vere ekzistas, porte ĉio.
Avĉjo, kie vi kredas ĝin esti nun?
Pomavĉjo?
Mi bedaŭras, sed, ĉu vi povus formeti la ŝtono?
Ĝi estas tre forta por mi.
J... Jes!
Kio okazas, Avo?
Mia avo rakontis al mi...
Kiam la ŝtonoj ekbruos
Laputa estos sur la minejoj.
Tiam! Se ni superiros kaj rigardos al la ĉielo
ni povos vidi Laputa!
Ŝita, mia patro ne malveris!
Knabinjo...
Mi parolis al aliuloj pri la ŝtono
ĉar tiel mi gajnas miajn manĝaĵojn.
Aŭskultu nun, tiu ŝtono
havigas bonŝancon al la popoloj kaj...
ŝajne ankaŭ malbonŝancon.
Pli. Tiu ŝtono estis farita per homaj manoj.
Rememoru tion...
Ne veras!
Tiu ŝtono jam savis Ŝitan du fonoj, ĉu ne?
Miriga! Laputa realas.
Ili foriris.
Ni reiru al la ŝipon, Panjo...
Silentu.
Ni ne transiru nun.
Mi malsatas.
Ĉio bone, ni iru.
- Dankon avo. - Zorgiĝu.
Belegaj nuboj...
La ŝvebanta insulo kaŝiĝas malantaŭ tiuj nuboj...
Mi plenumos! Mi trovos Laputa!
Pazu...
Ion mi ne diris al vi...
Estas antikva nomo kaŝita en mia familio.
Kiam mi ricevis ĉi ŝtonon,
mi ankaŭ ricevis ĝin...
Tiu nomo estas Luŝita... Luŝita Toele Ul Laputa...
Laputa, Tiam...!
Estas la armeo! Kuru, Ŝita!
Kuru groten!
Ne moviĝu...
Kion vi faras?!
Pazu! Delasu min...
Pazu, Pazu...
Ni kaptis ilin.
Ĉu ili problemis?
Malfermu! Malfermu!
Ŝita
Kuniĝu ĉiuj.
Tre malrapide!
Se ni enŝlosus ŝin, ŝi eble parolus!
Tiu estas malbona kutimo de la registaro.
Urĝu la aferon kaj ambaŭ, la knabino kaj la investado, suferos,
Via Moŝto.
Se la trupoj estus movilizitaj ni ne estus surprizitaj per Dora.
Via Moŝto, la baza kodo jam estas dekriptita.
- Kio? - Tio ĉi estas laboro por miaj homoj.
Via Moŝto nur devas movilizi la trupojn precizmomente.
Muska!
Mi estas la komandanto de la Laputa afero. Ne forgesu tion!
Certe.
Kaj mi obeas registaran ordonojn sekretajn, ne forgesu tion.
Stulta novulo!
Ĉu vi bone dormis?
Kie estas Pazu? Mi volas vidi Pazun!
Ĉu vi ne ŝatas la modan vestaĵon?
Ne zorgu pri li.
Sia kapo estas pli malmola ol la mia.
Venu, ion mi volas vin vidi.
Eniru.
Kio estas tio ĉi...?
Tio ĉi havas teruran, detruan povon. Estas soldata roboto.
Se ĝi ne faligus el la ĉielo, neniu kredus je Laputa...
Ĝi estis farita nenie en la Tero.
Ĝi havas povon pli ol imaginata.
Kaj sia korpo, ĉu metalo? Ĉu ceramiko?
Niaj scienculoj ankoraŭ ne scias.
Vidu tion ĉi... Ne timu.
Ĝi restas neaktiva ekde la trovo.
Tie.
Same al tiu super via doma kameno...
kaj de tio ĉi koliero.
Tio ĉi ŝtono ne funkcios sed nur per vi.
Ĝi protektos vin ĝis la tago...
kiam vi volos reiri Laputen. Tiam ĝi montros la vojon.
Sed, mi scias nenion!
Se vi volas la ŝtonon, prenu ĝin!
Sed lasu nin pace...
Vi kredas Laputa esti io kiel "Trezora Insulo", ĉu ne?
Laputa flugas per antikva kaj impona scienca povo.
Ĝi regis la tutan Teron per terura imperio!
Se ĝi daŭras movante en la ĉielo, ĉu ĝi ne estas danĝero al la paco?
Mi kredas ke vi komprenas.
Mi ŝatus ke vi helpus al mi.
La lokado de Laputa estas en la ŝtono.
Ĉu vi devas fari sorĉaĵon aŭ ion?
Mi vere ne scias. Permesu min vidi Pazun.
Ne pli demandu.
Ne ŝatas al mi esti dramulo,
sed la fato de tiu knabino estas en viaj manoj.
Se vi helpas nin, mi liberigos lin.
Luŝita Toele Ul Laputa.
Kiel vi scias tion?
Ul estas Reĝo.
Toele estas vera.
Vi estas la laŭleĝa heredanto de la reĝa familio.
Reĝino Luŝita.
Doloras.
Eliru.
Pazu, ĉu vi estas vundita?
Mi fartas bone. Sed vi?
Ĉu ili faris ion al vi?
Pazu, mi mistrafis pri vi. Bonvolu, pardonu min.
Mi ne sciis ke vi estis protektante de ŝi kontaŭ la piratoj.
Ŝita... kio?
Pazu, mi petegas. Forgesu Laputan.
Kio?
La armeo sekrete enketos Laputan kun la helpo de Ŝita.
Mi komprenas vian senton,
sed mi ŝatus vin malproksimigu viajn manojn.
Ŝita... Ĉu vere? Sed...
Mi pardonpetas ĉar vi zorgis pri mi.
Dankon. Mi neniam forgesos vin, Pazu...
Ne povas esti... Ŝita
Ĉu vi ne promesis?
Adiaŭ.
Atendu, Ŝita!
Se vi volas esti viro tiam aŭskultu bone!
Ŝita
Tio ĉi estas malgranda, sed sincera danko.
Prenu ĝin kaj foriru.
Bonvolu, rememoru la vortojn por ŝalti la ŝtono.
Se vi plenumas vian promeson vi ankaŭ estos liberata...
Pazu
Panjo, estas Pazu. Pazu revenis!
Pazu
Mi zorgis pri vi.
Neniu vidis vin ekde hieraŭ.
Kio okazis al la knabino?
Ŝi fartas bone.
Pazu
Lasu min, kion vi faras?
Ne svingu.
Ni nur restos tie ĉi momenteton.
For!
Tio ĉi estas mia domo!
Granda parolado por aĉulo kiu ne eĉ povis protekti knabinon.
Nu, traserĉu monon ĉe li!
Kio?
Rigardu kiom da mono li havas!
He, karulo ĉu vi vendis la knabinon?
Ne estas tiel! Mi neniam farus tion!
Mi supozas ke vi ne diros kiel vi haviĝis la monon, ĉu jes?
Ŝita diris ke mi prenu ĝin! Tiel, mi...
Mi nur...
Nur prenis ĝis kaj forkuris...
Kaj vi ankoraŭ nomiĝas vin viro?
Ne diru tion! Ĉu vi ne klopodis kapti Ŝitan?
Vere.
Ni piratoj provas havigi trezorojn,
ili estas stranguloj.
Kial ili forrabus knabinon?
Ĉu vi kredas ke ili lasos ŝin vive?
Stultulo!
Ŝi devigite restis por savi vin!
Vi scias ĉion, ĉu ne Panjo?
Mi ne estas 50 jara virino nur ŝajne.
Ĉu vi ne komprenas? Ŝi savis vian vivon.
Vera amo, kiel mia juna koro.
Kaj vi ne eĉ elverŝis unu larmon.
Se vi edziĝas, serĉu bonan knabinon kiel ŝi.
Ĉu vi diras kiel vi, Panjo?
Bone, ili ankaŭ uzas la malnovan kodon!
Ili vokis militan ŝipon.
KAj foriros kune kun la knabino.
Se ni ne rapidiĝas, ni perdos ilin!
Moviĝu! Ni iru!
Jes, Panjo.
Ĉu vi forrabos Ŝitan?
La knabino ne gravas, nur la ŝtono.
Sed la ŝtono neutilas per si mem!
Se Ŝita ne tenas ĝin, ĝi ne funkcias!
Avino, ĉu vi kunportus min? Mi volas savi Ŝitan.
Mi ne ĝenos vin.
Se vi iras, vi zorgos per vi mem.
Mi faros. Se mi havas la povon, mi protektos ŝin.
La trezoro de Laputa valoras la penon! Bonvolu...
- Vi plorigas ŝin... - Silentu.
Ni ne scias se la knabino aŭskultos nin. Ĉu jes?
Ni ne havos duan oportunecon.
Ĉu vi observos ordonojn?
Ne uzu pli ol 40 sekundojn.
Fartu bone.
Ligu al mi per tio ĉi zono.
Vi, atendu en la ŝipo.
Bonega ŝipo.
Muska, ĉu la knabino konfesis?
Mi bezonas iom pli da tempo.
Estos pli ol iom en la aero.
Ni iros kun la knabino.
Rapidiĝu! Frue mateniĝos!
Ŝita
Tio malbonas.
Ŝita, mi volas diri ion bonan.
Sorĉaĵo por problemoj.
Ĉu sorĉaĵo?
Trafe. Sekretaj antikvegaj vortoj
Lete latobarita ulse
Aljaros bal netoril
Lete...
Estas por savi nin. Estas deziro "la lumo renaskiĝos."
Lete latobatira ulse
Aljaros bal netoril
Lete latobarita ulse
Aljaros bal netoril
Bonege.
Kiel en la antikva manuskripto, tiu estas sakrala lumo...
Ĉu dieca lumo?
Kia sorĉaĵo estas tio ĉi? Diru la vortojn al mi.
Ĝi moviĝis!
La roboto, la roboto vivas.
Ĉu iu aŭskultas min?
Savu nin!
Tio ĉi estas frenezaĵo!
Ekpafu. Estas la roboto!
Ĉu la roboto?
Ĝi moviĝas.
Haltu la pafadon.
Kien vi kredas iri?
Mirige!
Mi komprenas!
Estas ĉar la lumo!
La markon en la roboto rompigis la sakrala lumo.
La vojo al Laputa malfermis!
Venu!
Ĉu ĝi povas flugi?
Estas frenezaĵo.
Ĝi trairas ĉielen...
Laputa estas tien, same kien la lumo direktas. Rapide!
Ĉu ne pretas?! Rapide.
Ĉu pafŝpruco?
Stultulo. Ĉu vi volas detrui la tutan fortikaĵon?
Saluton? Saluton? Kio okazas?
Kaj.
Preta.
Estas la Kapitano Muska.
Ĉar la roboto, la komunikiloj estis detruitaj.
Alarmstato. Mi provizore regas.
La roboto pruvas porti la knabinon al la Orienta turo.
Mortigu ĝin ĵus aperite.
Formetu la fandaĵojn el la ŝeloj. Ne vundu la knabinon.
Rapide! Rapide!
Ekpafu!
Antaŭen!
- Ĝi estas faligita. - Trafe.
Ni havigis la knabinon!
Ĉu ŝi mortiĝis?
He... stariĝu.
Ŝi nur sveniĝis.
Stariĝu!
Ĝi... moviĝis...
Kio okazas?, ŝajnas kiel milito.
- Ni iru, Avino! - Voku al mi Kapitanon!
Karlo, flugu iom pli malsupren.
Haltu! Haltiĝu!
Bonvolu!
Panjo, la Goljato moviĝas!
Se ili foriras, ni flugos direkte al siaj armoj.
Tie... estas Ŝita.
Kie?
En la pinto de la tureto!
Estas kuraĝa knabino! Vi, protektu nin!
Ŝita
Ŝita, nu!
Pazu
Avino, pli proksime!
Pazu
DELASU MIN!
Ŝita
Avino!
Pazu!
Funkciu!
Nia lasta fojo. Prenu ŝian manon pasante!
Jes!
Pazu
Preta!
Moviĝu! Fi!
Kion faras la Goljato?
Ĉu fumŝirmilo?
Muska, kio okazis al la roboto?
Detruita kaj la knabino eskapis.
Kio?
...estingu la fajron! Formu serĉgrupojn.
Ili estos perdataj sen la dia lumo.
Ankoraŭ montras la vojon al Laputa.
Diru al la ĝeneralo ke ni iros al Laputa kiel la plano.
Belulino, ĉu ne?
Malfacile kredata ke ŝi ŝajnas nian patrinon.
Tio ĉi estas nia valo. Feliĉigas al mi liberigi vin de tiuj aĉuloj.
Avino, bonvole permesu nin iri kun vi.
Voku al mi kapitanon, vi ne havas la ŝtonon.
Ni laboros.
Mi volas vidi Laputan per miaj propraj okuloj.
Kio okazus se ne estas trezoroj tie?
Ne esti avaruloj sufiĉas por eniri al piratŝipo.
Panjo, ĉu ŝi povas veni kun ni?
Se vi faras ion strangan, mi forĵetos vin al la maro.
Bonege, kuracistino.
Iu kiu lavos la telerojn.
Kaj senŝeligos la terpomojn.
- Ĉu vi povas kuiri avenkaĉon? - Jes.
Mi volas viandpasteĉon!
Kaj mi... nu bone... mi manĝos ĉion!
Kondutu! Vere, ankoraŭ kiel infanoj.
Atentu!
Tolo! La ŝipo estas tolfarita!
Ne damaĝu ĝin.
Ne surpaŝu tie, estas delikata.
Rapide... tra tie.
Mi malamas la pigrulojn!
Vi... sekvu min.
Li bonestos. Ni iru!
Vi ne venis por ludi!
Belega motoro.
Kie estas? Onkĉjo! Onkĉjo!
Onkĉjo... Jen la helpanto ke vi bezonas.
Ne tiel laŭte! Mi bone aŭskultas.
Li estas pli malbona ol panjo, atentu.
Mi kramfonas, mia mano ne eniros.
Tio ĉi paketo, ĉu ne.
- Via nomo? - Pazu.
La ŝtono direktis orienten, ĉu ne?
Je la turo, mi povis vidi la sunon leviĝante.
Nun estas en la pinto.
La suno leviĝas sude de la oriento. La suno eliras maldekstre de la montoj.
La lumo de la ŝtono trairis maldekstren de la suno.
Trafe. Kio nova?
Nenio.
Ve, ili maluzas la radion por kaŝi sian lokon,
Panjo, la Goljato moviĝas tro rapide! Kion ni faros?
Ni restos proksime de ili se ni uzos la ventflankon!
Ĉiopove, turbino ŝaltita... kaj vento de rapideco 10...
Ni iel atingos ĝin.
Aŭskultu!
Ni direktas al Laputa.
Nia ŝipo ekpersekutos, maksimrapide
ekde 20 000 futojn ni ŝaltos la vaporpropulsoron
kaj mi donos 10 pecojn al tiu kiu distingos ĝin unue.
Dek pecojn da oro.
Laputa estas ŝvebanta insulo,
tre eble ke la trezoro estos pli ol sufiĉa por ni ĉiuj.
Bone! Ĉiuj.. EKLABORU
Nun!
Direktado 98, rapideco 40!
Nenio estas de via mezuro.
Uzu tion ĉi.
Tie ĉi estas via laboro.
Kvin manĝojn ĉiutage. Zorgu pri la akvo.
Stultuloj! Reiru al laboro!
Pardonu, la vespermanĝo ankoraŭ ne pretas,
estas mia unua fojo kuirante ĉe la aero.
Kion vi volas?
Mi havas iom da libertempo, eble mi povas helpi vin.
Dankon, bonvolu lavi la telerojn.
Senproblemas.
He, vi diris ke via dorso doloris.
Mi havas iom da libertempo, eble mi povas helpi vin.
Moviĝu.
Ne ĝenu min.
Ĉu mi povas helpi vin?
Ĉu vi ankaŭ timiĝis? Ili havas la Goljaton.
Vi ŝajnas senespere.
Tiu insulo, Laputa, ne estas tia mirinda.
Ili ambaŭ estas bonaj knabinoj.
Kion vi diras, stulta maljunulo?
Nenio, vi ne povas montri respekton al mi.
Kio?
Mato, ĉu ne?
Se iu volas remanĝi...
Pli!
He! Enleviĝu.
Via turno, prenu tion ĉi,malvarmas.
- Ĉu la gvatejo? - Jes.
Malvarmas.
La dua ŝanĝo.
Dankon
Tio timegis min!
Bela.
Kovru vin.
Vi ne povas dormi!
Varmetas.
Ŝita, vidu malantaŭen.
Mi timiĝis.
Mi vere ne volas iri al Laputa.
Mi esperas ne trovi la Goljaton.
Ili estas strangaj kaj povemaj... ve...
Ĉu vi scias kio okazis al la roboto? Kiom malfeliĉa.
Ĉio okazis ĉar mia avino instruis sorĉaĵon al mi.
Ankaŭ mi lernis aliajn sorĉaĵojn.
Por trovi aĵojn, kuraci malsanojn kaj vortoj mi neniam devas uzi.
Ĉu neniam uzi?
Detrusorĉoj, sorĉaĵoj povdonantaj...
ŝi diris ke mi devis scii la sorĉaĵojn por detrui sed neniam uzi ilin.
Poste mi lernis ilin, mi timiĝis dormi.
Sed mi devia fari ĉion kun la ŝtono.
Mi ĉiam kaŝendis ĝin je la kameno
kaj escepte de la edziĝoj, neniam uzis ĝin.
Mia patrino, mia avino kaj ankaŭ la avino de mia avino, ĉiuj timiĝis de ĝi.
Mi dezirus ke ĝi neniam ekzistis.
Vi maltrafas, danke al ĝi mi konis vin.
Kaj dankon al la ŝtono, Laputa ne perdiĝos sin.
Ĉiuj niaj progresoj
en flugantaj maŝinoj kaj mia patro ne eblis vidi ĝin.
Kaj kio se Laputa vere estas terura insulo?
Ni ne permesos Muskan kaj la aliajn haviĝi ĝi.
Plie... se ni forkuras nun, ili ĉasos nin ĉiam.
Sed mi ne volas vin fariĝi pirato kulpe de mi.
Mi ne fariĝos pirato.
Ĉiel Dora komprenas nin. Mi pensas ke ŝi estas bonulino.
Kiam ĉio finos, Ŝi eble alportos vin al Gondoa.
Mi volas vidi la antikvan domon
kie vi naskiĝis kaj ankaŭ viaj poefagojn.
Kio estas tio?
Sub la ŝipo... tie!
Estas la Goljato, ĝuste sube ni.
Rapide triborde!
Muska, kial ni ne persekutas ilin? Ni senprudentas.
Ne gravas, ili estas estas ene de la nuboj. Ĉiel ili ne povos fuĝi.
Ni daŭras en la direkto kaj ankaŭ ĉio ni iras trankvile.
La vojo estis pli norden.
Aŭskultu Pazu! Ni mankas tempon.
Se ni ne liberiĝas de la Goljato, ni estos perditaj!
Mi bezonas vian lertan viglon. Se ni eliros de la nuboj ili finigos nin.
Kion mi devas fari?
Trovu stangon kaj turnigu ĝin por igi de ĝi flugdrakonon.
Mi trovis ĝin.
Turnigu ĝin hore.
Se vi turnigas la supran, la flugilojn malfermos.
Kiam ili malfermos, ne streĉu la ŝnuregon.
- Ĉu Ŝitas estas tie!? - Jes.
Pli bone se vi malsupreniras.
Kial?
ĈAR vi estas virino!
Avino, vi ankaŭ estas virino, plie, mi ankaŭ lerte viglas.
Ŝita
Permesu al mi... Pazu pensas la samon!
Se vi supreniras vi ne povos uzi
la paroltubon, tie estas interna telefon...
Ĉu tio ĉi estas la telefono, Avino?
Miriga!
Jes... ni provos, ni supreniros.
Nun!
Mi ne povas vidi ĝin.
Estas ene de la nuboj.
Atentu, ili povus este antaŭ ni.
Komprenita!
Daŭru!
Kio okazas?
Turbulo... ni fartas bone!
Nur estis skueto!
Jes! Mi daŭros viglante.
Ĉu timigita?
Nun mi kontrolas ĝin. Estis tempesteto.
Ŝita, demetu la ŝnuron de mia sako.
Alligu per ĝi...
Bone!
La barometro rapide malsupreniras, Panjo.
Tempesto, kia malbona ŝanco, ¿kiom por la suna leviĝo?
Unu horo!
La mateniĝo.
Pazu, strange. La suno leviĝas tien ĉi.
Mi vidas! Ni vojaĝas norden kaj ne orienten!
Ĉu vi diras ke ni vojaĝas norden!?
La kompaso direktas norden!
La vento ŝanĝiĝas, ni ekstervojas!
Rigardu... tien!
Kio okazas, ĉu la Goljato?
La nuboj estas grandegaj.
Ĉu la nuboj?
Ili proksimiĝas tie flanken.
Estas kastelo en la ĉielo...
Malaltpremcentro!
La ŝipo ne subtenos ĝin. Ĉio poo! Pruo norden!
Tre proksime!
Bone! Ni provos!
La rudrilo ne moviĝas.
Ĉiam la fortecaĉo? Kio okazas?
Dora! La moroto eksplodigos.
Mi ne volas ĝenojn! Nur faru ĝin!
Eliru de la nuboj.
Ŝita, estas la oceano.
La drakonnesto!
Tio ĉi estas la drakonnesto.
La vento blovas en la maltrafa direkto kiel mia patro diris.
Estas ventmuro!
Panjo ni ne povas eliri.
Ni estos suĉitaj. La vento ne trankviliĝis!
Laputa estas tie.
Kio?
Mia patro vidis Laputan ene de la drakonnesto.
Vi frenezas! Ni ne eniros.
Pazu, tie...
Ne, nun poste ĉio tio ĉi...
Ni iru, avino! Estas la vojo de mia patro kaj li reiris!
Mi komprenas! Ni iru... ene de la drakonnesto!
Jes! Ni sukcesis!
Nia ŝipo ankaŭ danĝeras. Ni devas reiri.
Ne! Daŭru antaŭen.
La lumo ĉiam direktis centren de la nuboj.
Laputa estas ene de la tempesto. Ni restos bone se ni eniros.
Tie ĉio fascinas.
Prenu vin, Ŝita!
Ŝita!
Kiel vi fartas?!
Tie...
Laputa...
Pardonu min!
Atendu, ĉi nodo streĉligitas.
Miaj manoj tremas.
Birdoj estas tie ĉi.
Kion vi kredas okazis al la aliaj?
Venas tien ĉi, Ŝita.
Sed mi ne havas la ŝtonon.
Ni liberiĝos per tranĉilo.
Kion vi faras!?
Atendu!
Bonvolu ne damaĝu ĝin, ni ne povos reiri sen ĝi.
Estas nesto.
Ĉu ĝi venis por tio?
Bone... La ovojn ne rompis.
Ĉu vi zorgiĝis ĉar ili?
Ni sekvu ĝin.
Ĉu vi certas pri tio kion vi diras?
Ne zorgu.
Estas urbo!
Ni eble estas ene de konstruaĵo.
Ŝita, la ĉielo...
Ekstere ĝi ŝajnas ŝtonmurojn.
Sed se sia scienco estis tiel progresinta, kial...?
Estas tombo, ĉu ne?
Stranga skribaĵo...
Ĉu vi faris tion ĉi?
Ne estas la sama roboto...
Kiel ĝi apartenas al la ĝardeno.
Ne estas personoj.
Kiu scias kiom da tempo ĝi restis gardante tie ĉi...
Ĉu estis vi kiu metis florojn super la tombo?
Dankon.
Ĉu vi estas solo? Ĉu ne pli robotoj estas tie ĉi?!
Ne ŝajnas tiel solan poste ĉio.
Ĝi havas amikojn... Zorgas pri la nestojn. Ĝi ne mortiĝos...
Tien ĉi!
La tero tremas.
Estas Tigratineo.
La avino kaj la aliaj eble fartas bone.
Ŝita, tien!
Ili ĉiuj estis kaptitaj!
Ili estas ligitaj.
- Ĉu ni povas liberigi ilin? - Ni iru!
Ni malfermis vojon al la urbo.
Jen... Montoj de tio ĉi ene de la urbo!
Miriga.
Ĉu vi ŝatas tion ĉi? Ĉu vi volas tion ĉi? Vi restos ligite.
Ĉu vi sciigis la landon pri la malkovro de Laputa?
Mi tuj faros.
Provu krei facilan kodon.
NE ŜTELU AL MI!
La stultuloj estas sufiĉe blindaj.
Mirinda, la radikoj...
Ŝita, ĉu vi povas malsupreniri tra la radikoj?
Ni iru.
Teruras tion kion ili faras...
Se ili alvenos al la supraj ĝardenoj...
Ŝita, ni reakiros la ŝtonon.
Nur tio protektos tion ĉi lokon de la ŝtelistoj.
Kial la nuboj klarigus?
Se ne estus tiel, ili ne povus surteri.
Mia sorĉaĵo...
Tio estis kion Muska referis kiam li diris "La sigelo ekrompis".
La kastelo envekiĝas
ĉar la havanto de la ŝtono alproksimiĝis,
tra la tempesto.
Se ni ne ekagas, Muska fariĝos Reĝo.
Kaj poste de la disrabo terurajn aĵojn okazos.
Sed kiel ni povos reakiri la ŝtonon?
Tiujn vortojn...
Ĉu la vortojn? Neeble... Sed...
Ni trapasos suben.
Mi saltos unue.
Tien ĉi.
Dio.
Tio ĉi estas!
La aĉulo!
He!
Ne ekpafu.
Bone, bone... reĝino.
Ŝita
Kapitano, kio okazas?
Aliaj piratoj.
Unu el ili estas sub vi.
Serĉu lin!
Pazu
Donu grenadon al mi.
Estas Pazu.
Kio?
Ne estas tion kio vi pensas!
Ĝeneralo, tien.
Gardoj, rapidiĝu!
Avino! Ili kaptis Ŝitan. Mi savos ŝin.
Mi unue tondos la ŝnurojn, por via eskapo...
tiel malproksima kiel vi povos!
Hej, atendu!
Haviĝu tio ĉi.
Dankon.
Tiu knabino fariĝos granda.
Kio! Ĉu ke Muska rompis ĉiojn la radiojn?
Jes, Sro. Ni kaptis siajn kunulojn en la ŝipo.
La komendejaro estas vundita.
La kapitano estas ene de la suba hemisfero.
Iuj el niaj viroj vidis lin.
Perfidulo! Li fine montirs sian vizaĝon.
Kunigu la trupojn. Serĉu la spionon!
Kunigu ĉiujn skadronojn!
Rapide, la tria!
Ekpafu al Muska kaj la siaj en vidante ilin.
Serĉu la eniron!
Kapitano, kia mondo estas tio ĉi?
La Laputa centra nervo. La kastelo kaj la trezoro nur estas rubo.
La scienco de Laputa estas amasigita nur tie ĉi.
Atendu tie ĉi.
Nur la reĝa familio povas eniri.
Kio estas tio ĉi?
Ĉu radikoj en la profundo?
Nur unu frazo kaj ĉio estos polvo.
Venu... tra tie ĉi.
Fi.
Tie ĉi!
Tei ĉi estas.
Atendu!
Fi.
Mi trovis ĝin.
Rigardu, granda ŝtono!
Tio ĉi estas la povfonto de Laputa.
Bonega.
Ekde 700 jarojn ĝi atendis la reiron de la reĝo.
Ĉu 700 jarojn?
Via klano forgesis tion ĉi, ĉu ne?
Estas la nigra ŝtono!
Kiel en la legendo!
Mi povas legi! Mi komprenas!
Kiu estas vi?
Ankaŭ mi havas antikvan nomon sekretan, Luŝita.
Mia nomo estas Romuska Paro Ul Laputa.
Via klano kaj mia klano estis unu reĝa familio.
Sed kiam ni reiri al la tero ĝi septiĝis en du.
Ne eĉ grataĵo. Ne estas ordinara muro.
Uzu ĉiujn bombojn ni havas!
Via Moŝto, vi ne povos eniri tiel.
Muska, kie vi estas?
Bone! Kial la dubo? Bonvolu eniri, Via Moŝto.
Jes, sekvu min!
Sekvu Sian Moŝton!
Eniru!
Ki... Kio estas tie ĉi! Muska... eliru!
Ĉesu.
Kia artifiko estas tio ĉi?
Silentu.
Vi estas en ĉeesto de la Reĝo de Laputa.
Ĉu vi frenezas?
Hodiaŭ ni festas la renaskiĝon de la monar¶io...
La renaskiĝo de la Imperio monda sub unu Reĝo.
Ŝita
Permesu al mi montri la povon de la Laputa.
Ŝita
La ĉiela fajro kiu detruis Sodomon kaj Gomoron, laŭ la Biblio.
Kaj la sagoj ĉielaj de la Ramajano, Indoro kaj Atlantido.
Ĉio la mondo reinkliniĝos antaŭ Laputa.
Bonega, Muska...
Vi estas heroo.
Jen via rekompenco.
Mi nur volas unu rekompenco kaj ĝi estos en via vizaĝo.
Koru!
Mortiĝu!
Stultuloj!
Multaj el ili!
Koru!
Reviziu la aleronojn!
Panjo, ni flugu!
Rapide, ni iru!
Silentu. Ne laŭtigu la voĉon.
Kion esperas tiuj du!
Mi esperas vin ne ĉagrenigu min denove...
ĉar ŝajnas kiel ni pasos iom da tempo kunigite.
Mi esperas ke ili ne pruvas eskapi.
Ili vere pruvas lukti kontraŭ mi.
Robotoj.
Ŝita
Bonege! Ĉu vi ne kredas ĝin esti bona spektaklo?
Ve! La personoj ŝajnas rubo.
Kion vi faras?
Fi
Redonu ĝin. Estu bona knabino. Nun.
Bonvolu... malfermu!
Kien vi kredas iri?
Malfermu!
Ŝita
Ĉu Pazu?
Ŝita
Pazu
Ŝita
Pazu
Ŝita! Mi iras! Kliniĝu.
Rapide, prenu tion ĉi! Muska venas!
Forĵetu ĝin al la maro.
Ŝita
Tiu ŝtono tre gravas.
Mi interŝanĝos ĝin per la vivo de la knabino.
Stariĝu! La ludo jam finis.
La antikva tronĉambro ne splendas, ĉu? Venu.
Ĉu vi diras ke tio estas la tronĉambro? Ĝi estos nia tombo.
Nia lando estis detruita kaj Reĝo kiel vi supervivis. Kia tragika!
Mi ne donos la ŝtonon al vi. Vi ne povos eliri sen mortigi min.
Kial estis detruita Laputa? Mi scias.
Estas kanto en la valo de Gondoa
Ni bezonas la radikojn en la Tero Ni vivu kun la vento
Per semoj, ni pasigu la vintron Per birdoj, ni kantu la printempon.
Ne gravas kiom da armoj vi havos aŭ kiom semkulpajn robotojn vi uzos.
Vi neniam povos regi la mondon.
Laputa ne estos detruita.
Se tio okazus, ĝi renaskiĝos multaj fojoj.
La povo de Laputa estas la sonĝo de la homaro.
Viaj oreloj estos la sekvantaj.
Sur viaj genuoj! Petegu por via vivo!
Petu la ŝtonon al aĉulo!
Atendu! La ŝtono estas kaŝita.
Se vi pafas mi ne donos la ŝtonon.
Pazu... ne venu, ne gravas. Ĉial, li mortigos nin.
Aĉulo... la vivo de la knabino interŝanĝe por la ŝtono.
Diru al mi kie ĝi estas!
Aŭ ĉu vi pensas timigi min per tiu armo?
Mi volas babili kun Ŝita, sola.
Tute same... forĵetu la ŝtonon kaj kuru!
Mi donos tri minutojn.
Pazu
Ŝita... trankviliĝu kaj aŭskultu atente.
Diru tiujn vortojn. Mi ankaŭ diros ilin.
La ŝtono estas en mia maldekstra mano.
Mi jam liberigis la Avinon kaj la aliajn.
La tempo finiĝis! Kiu estas via respondo?
Ba Isasu!
Miaj okuloj... miaj okuloj!
Miaj okuloj!
Panjo, ĝi faliĝas!
Ni ne povis helpi... Ni iru!
Rapide!
Panjo, rigardu! Ĝi faliĝas.
Ŝita estis bonulino...
Ŝi uzis la detruvortojn...
Tiuj knabinoj protektis Laputan kontraŭ tiuj stultuloj.
La disfalo finis!
Estas la levŝtono!
Ĝi ŝvebas!
La arbo, ili povus esti tie! Ni iru.
- Zorge! - Ni ne povas kontroli ĝin.
La radikoj de la arbo savis nin.
Mi rompos la ŝnuron.
Ni iru.
Kion vi faras? Ni supozeble suprenirus!
Ni ne povas!
Estas Ŝita!
Ili vivas.
Kaj la lernanto.
Avino!
Ĉu vi fartas bone?
Ĉu ĉiuj fartas bone?
Jes ĉiuj... Ekscepte mia ŝipo.
Ne estu sentimentalulo. Vi povos konstrui novan.
Mia karulino... Kia kruela maniero por tondi la haron...
Avino... doloras!
He, pardonu min.
Ĉu ne teruras? Zorgi tiel, kiam ni havas multaj de tioj ĉi!
Ĉiel,
ni zorgos pri nia libertempo...
La horizonto brilas
ĉar ĝi kaŝas vin ie.
Mi anhelas multajn lumojn
ĉar vi estas en unu el ili.
Tiel mi foriris, portante rondpeco da pano,
tondilo kaj lampo en mia sako.
Mia patro heredigis al mi sian varmegan deziron.
Mia patrino sian rigardon.
La tero turniĝas, kaŝante vin.
Brilantaj okuloj, scintilantaj lumoj
la tero turniĝas, alportante vin.
Iu tago ni renkontiĝos kaj ĝi portos nin.
Mia patro heredigis al mi sian varmegan deziron.
Mia patrino sian rigardon.
La tero turniĝas, kaŝante vin.
Brilantaj okuloj, scintilantaj lumoj
la tero turniĝas, alportante vin.
Iu tago ni renkontiĝos kaj ĝi portos nin.